We zijn de laatste jaren steeds meer bezig om systemisch te kijken, ook binnen de trainingen. Het is fijn dat een team een training krijgt, zeker als ze daar zelf een vraag voor hebben.
Maar als de mensen eromheen niet goed in positie staan, lijkt het vaak een druppel op een gloeiende plaat.
De aanleiding voor een training is bijna altijd iets ingewikkelds met betrekking tot een cliënt of verwant.
Ik ben altijd benieuwd hoe de lijnen lopen tussen de teamleden onderling, maar zeker ook tussen de teamleden en de orthopedagoog en de manager. Zitten zij onderling op 1 lijn? Worden ze als ondersteunend ervaren door de teamleden?
Zijn ze reactief of pro-actief?
Ik probeer ook tijdens de intake het belang al goed neer te zetten hiervan. Ik vind het een wezenlijk verschil of je als manager je team ‘op training stuurt’ of dat je zelf deelneemt met de orthopedagoog omdat jullie gezamenlijk iets willen leren.
De cliënt? Die is slechts de spiegel van wat eromheen vaak niet goed gaat. Bedank hem daar maar voor en kijk met elkaar welke lijnen anders mogen.
Aug 2024
