We zien het steeds vaker: cliënten en bewoners met óók psychiatrische problematiek.
Dat voelt voor veel medewerkers als andere koek.
Ze geven aan dat ze onvoldoende kennis en handvatten hebben en daardoor vastlopen.
Zorgen zoals ze gewend zijn, lukt niet meer. De cliënt reageert anders: boos, negatief, afstandelijk… en lijkt niet echt op je te zitten wachten.
En dan sta jij daar. Met je grote zorghart. Je doet enorm je best en krijgt steeds het deksel op je neus. Dat voelt als afwijzing.
En dan?
Afgelopen week was ik in gesprek met een manager die op zoek is naar een training om medewerkers hierin beter te ondersteunen. Omdat dit zo vaak speelt, zijn we samen gaan kijken: wat is hier nu écht nodig?
We waren het al snel eens: we gaan niet inzoomen op ziektebeelden, maar op de behoefte van de cliënt.
Wat vraagt iemand met bepaald gedrag eigenlijk van ons?
Claimend gedrag bijvoorbeeld; waar komt dat vandaan? Een behoefte aan nabijheid, veiligheid, voorspelbaarheid, duidelijkheid… noem maar op. Alleen al die andere blik helpt.
En hoe ga je om met al die negativiteit?
In ieder geval niet door jezelf steeds te verantwoorden of te verdedigen.
Van daaruit kwamen we uit op deze thema’s:
De titel van deze training werd heel passend:
“Deze cliënt heeft iets ánders van je nodig.”
Febr 2026
